جامعه ایمانی ما و غفلتی نابخشودنی!

خبرگزاری حوزه | مردم از هر قوم و قبیله و نژاد یا از هر دین و مذهب و مرام به شادی و سرور و لبخند نیازمندند! شاید به همین دلیل ادیان الهی، در ستایش و ثواب شادکردن مردمان سخن‌ها گفته و سفارش‌ها کرده‌اند! و باز هم شاید به همین دلیل اعیاد و شادمانی‌های متعددی را در مناسبت‌های مختلف مانند ولادت‌ها با پایان یک دوره عبادت مثل «عید فطر» پیش پای مومنان قرار داده‌اند! در دورانی که دیگر کشورها و ملت‌ها با بهانه‌های کاذب و بی‌معنا مراسم شاد جمعی و گروهی برگزار کرده و خبر و گزارش و تصاویر آن را به همه دنیا مخابره می‌کنند، در عجبم که چرا مسوولان و برنامه ریزان عزیز ما بویژه در این شرایط حساس و خاص در برگزاری با شکوه عید قربان و نماز آن که عیدالله اکبر است، کوتاهی و تعلل می‌کنند!

«الذی جعلته المسلمین عیداً و لمحمد«ص» ذخراً و شرفاً و کرامةً و مزیداً»؛ مسلمانان تقریبا در همه کشورهای اسلامی مثل عید نوروز خودمان به سر و شکل خود، جلایی داده، عطر می‌زنند، لباس نو، می‌پوشند کوچک‌ترها به زیارت بزرگ‌ترها می‌روند و عیدانه می‌گیرند و…… نمی‌دانم اما چرا در جامعه ما، که از قضا به شدت به شادی و تجدید قوا نیاز دارد، در برپایی عید و جشنی با شکوه در روز مبارک، عید قربان، کوتاهی می‌شود! انشاالله

مسوولان امر بویژه در عرصه دین و فرهنگ و رسانه امسال، به توصیه الهی: «ذلک و من یعظم شعائر الله، فانها من تقوی القلوب» با شکوه‌تر از همه سال‌های قبل عمل نمایند و با برپایی مواکب و ایستگاه‌های صلواتی، بازارچه‌ها و غرفه‌های محلی و اجرای برنامه‌های شاد رسانه‌ای و مجازی، شادی و سرور را به مردم مقاوم و مظلوم ایران هدیه نمایند و رضایت خالق و خلق را یک‌جا و همزمان بدست آورند! چنین باد

عبد الرسول هاجری