یا ایها المسلون اتحدو – خبرگزاری حوزه

خبرگزاری حوزه| عید قربان، جشنِ بندگی و گریز از قید و بندهای دنیوی است، در این روز مقدس، شکرگزاری از نعمت‌های الهی و یادآوری فداکاری و ایستادگی در راه حق است. روزی که حضرت ابراهیم (ع) با ایمان به حکمت پروردگارش، آماده شد تا عزیزترین دارایی خود، یعنی فرزندش اسماعیل (ع) را به عنوان قربانی ارائه دهد. این صحنه‌ باشکوه، نماد تسلیم و رضا در برابر خواست الهی است.

در این روز باید به قربانگاه نفس رفت. نفسی که پر از نافرمانی و ناسازگاری با عبودیت است.

قربانی، نماد رهایی از بندهای نفسانی است. هر بار که ما نفس‌مان را به قربانگاه می‌بریم، در واقع خودمان را از دلبستگی‌های دنیا آزاد می‌کنیم. وقتی به خاطر خدا از چیزی می‌گذریم، قلبمان سبک‌تر می‌شود و به آرامش و رضایت می‌رسیم. این رهایی، نه تنها از بندهای دنیوی، بلکه از ترس‌ها، نگرانی‌ها و تعلقات نیز می‌آید. با این فداکاری، به ما این فرصت داده می‌شود که به خداوند نزدیک‌تر شویم و روحمان را پاکیزه نگه داریم.

این عید همبستگی بین مسلمانانی است که جدا از رنگ و زبان و قوم و قبیله برای رسیدن به کمال بندگی در سر زمین وحی دور هم گرد آمده اند تا در کنار انجام یک عمل مذهبی، اتحاد مسلمین را نیز به جهانیان مخابره کنند نمایشی عظیم از مشترکاتی بین اقوام که به نام اسلام آنها را کنار هم قرار داده و هیمنه و قدرت مسلمانان را در وحدت یاد آور می شود.

مریم فلاحی

انتهای پیام